"Θέλω να θυμάμαι....."

Θέλω να θυμάμαι.....

Πρόκειται για ένα πρωτότυπο και χρήσιμο σημειωματάριο για παιδιά αλλά και για ενήλικες.

Γνωστοί δημιουργοί, άνθρωποι των γραμμάτων καταθέτουν το προσωπικό τους στίγμα και μοιράζονται μηνύματα σημαντικά και αξίες όπως η αγάπη, η πίστη, η φιλία, ο σεβασμός, η ελευθερία.

Με λόγο απλό, κατανοητό αλλά περιεκτικό ενθαρρύνουν τα παιδιά να αγωνίζονται για τα όνειρα τους, να ξεπερνούν τις δοκιμασίες, να κατακτούν τη γνώση, να φτάνουν στην αλήθεια και, κυρίως, να θυμούνται πάντα όλα τα απλά και σημαντικά της ζωής.

Τα όμορφα κείμενα γράφτηκαν από τους Αντωνίου Μαρία, Βαλαωρίτη Νάνο, Βαμβουνάκη Μάρω, Βαρβαρήγο Δημήτρη, Γαλάνη Θεοφάνη, Γκίκα Ελένη, Καλπούζο Γιάννη, Καμαράτου Γιαλλούση Ειρήνη, Κουμούτση Πέρσα, Λαμπαρδή Πασχάλη, Παπαδάκη Αλκυόνη, Πετράκη Τίτο, Πετροπούλου Μαρίνα, Πίνη Εύη, Σιδέρη Νίκο, Σκαμπαρδώνη Γιώργο, Σκληβανιώτη Γιάννη, Στάμου Εύα, Στασινού Ελένη, Τζωρτζακάκη Κική και Ψαραύτη Λίτσα.

Μια ιδιαίτερα καλαίσθητη έκδοση από τις εκδόσεις Mystis, υπό την αιγίδα της Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO με γοητευτική εικονογράφηση της Σύλβια Γιάνοβσκα. Την επιμέλεια της έκδοσης και την επιλογή των κειμένων έκανε η Ειρήνη Κριτσωτάκη.

Μας το προτείνουν οι "ΤΕΧΝΩΝ ΠΡΟΩΘΗΣΗ"

Οι αναμνήσεις μιας γκέισας - Άρθουρ Γκόλντεν, εκδόσεις Λιβάνη

Ένα σαγηνευτικό κατόρθωμα. Mια εξαιρετικά πρωτότυπη νουβέλα γραμμένη σε πρώτο πρόσωπο, σαν μια εκ βαθέων εξομολόγηση μιας από τις πιο φημισμένες γκέισες της Iαπωνίας.
H ιστορία της Σαγιουρί ξεκινά το 1929, όταν το κοριτσάκι με τα παράξενα γκριζογάλανα μάτια ξεριζώνεται από το ψαροχώρι όπου ζει με την οικογένειά του, για να πουληθεί σε ένα από τα πιο γνωστά σπίτια γκεϊσών. Mέσα στην ατμόσφαιρα παρακμής του Kιότο, η Σαγιουρίπρέπει να μάθει την τέχνη της γκέισας: χορό και μουσική, τα μυστικά του κιμονό και του εξεζητημένου μακιγιάζ, τον τρόπο σερβιρίσματος του σακέ και τις μεθόδους ψυχαγωγίας των ισχυρών ανδρών - με οποιοδήποτε προσωπικό κόστος. Tο ξέσπασμα, όμως, του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου αναγκάζει τα σπίτια με τις γκέισες να κλείσουν κι έτσι η Σαγιουρί, με ελάχιστα χρήματα κι ακόμα λιγότερη τροφή, πρέπει να βρεθεί, για άλλη μια φορά, αντιμέτωπη με τη μοίρα της.Kαι πρέπει, ακόμα, να κερδίσει το μοναδικό άνδρα που αγάπησε στη ζωή της, έστω κι αν αυτό σημαίνει την αυτοεξορία της από την Iαπωνία.
Aποκαλύπτοντάς μας τον κόσμο της ομορφιάς και της σκληρότητας που κρύβουν τα παραβάν από ρυζόχαρτο -εκεί όπου τα πάντα κρίνονται από τα φαινόμενα και όπου η αγνότητα ενός νεαρού κοριτσιού γίνεται αντικείμενο άγριου πλειστηριασμού-, οι Aναμνήσεις μιας Γκέισας γίνονται το έπος μιας ολόκληρης εποχής και ταυτόχρονα μια νουβέλα που προκάλεσε ήδη παγκόσμια αίσθηση.
Ένα εκπληκτικό δημιούργημα, γεμάτο με χάρη και ευαισθησία, από έναν εξαιρετικά ταλαντούχο νέο συγγραφέα.

Το βιβλίο έχει μεταφερθεί με μεγάλη επιτυχία και στον κινηματογράφο. Δείτε το trailer εδώ:
http://www.cine.gr/trailer.asp?id=706720

Έχω διαβάσει το βιβλίο πάνω από δύο φορές και έχω δει την ταινία άλλες τόσες. Πραγματική ιστορία. Ποιός θα το πίστευε ότι μια γυναίκα μετά από καιρό θα κατάφερνε να διηγηθεί την ιστορία της, μέσα από τον κόσμο της γκέισας; Από τα αγαπημένα μου βιβλία και έργα. Πρόσφατα το έδειξε ξανά η τηλεόραση.

Παγκόσμια Ημέρα Ρατσισμού

Αν και εμένα προσωπικά οι ημέρες αφιερωμένες κάπου δεν μου αρέσουν καθόλου, είναι ένας τρόπος για να θυμόμαστε μερικά πράγματα σημαντικά. Η 21 Μαρτίου λοιπόν είναι ημέρα Κατά του Ρατσισμού. Υπάρχουν πολλά είδη ρατσισμού, όταν κάποιος είναι διαφορετικός από το σύνολο. Είτε συγκεκριμένα στο χρώμα του δέρματός του, είτε στην εμφάνισή του γενικότερα, είτε στον τόπο καταγωγής του. Στο τέλος είμαστε όλοι ίδιοι. 

Ένα πολύ ωραίο Ποίημα που προτάθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη ως το καλύτερο ποίημα του 2006, γραμμένο από ένα παιδί από την Αφρική.

Όταν γεννιέμαι, είμαι μαύρος
Όταν μεγαλώσω, είμαι μαύρος
Όταν κάθομαι στον ήλιο, είμαι μαύρος
Όταν φοβάμαι, είμαι μαύρος
Όταν αρρωσταίνω, είμαι μαύρος
Κι όταν πεθαίνω, ακόμα είμαι μαύρος
Κι εσύ λευκέ άνθρωπε
Όταν γεννιέσαι, είσαι ροζ
Όταν μεγαλώνεις, γίνεσαι λευκός
Όταν κάθεσαι στον ήλιο, γίνεσαι κόκκινος
Όταν κρυώνεις, γίνεσαι μπλε
Όταν φοβάσαι, γίνεσαι κίτρινος
Όταν αρρωσταίνεις, γίνεσαι πράσινος
Κι όταν πεθαίνεις, γίνεσαι γκρι
Και αποκαλείς εμένα έγχρωμο; 

"Η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων καθιερώθηκε το 1966 από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών σε ανάμνηση ενός τραγικού γεγονότος, που συγκλόνισε την παγκόσμια κοινή γνώμη.
Στις 21 Μαρτίου 1960 η αστυνομία Νοτίου Αφρικής πυροβόλησε εν ψυχρώ και αδιακρίτως φοιτητές στην πόλη Σάρπβιλ, κατά τη διάρκεια ειρηνικής διαδήλωσής τους κατά των νόμων του Απαρτχάιντ. Εκείνη την ημέρα έχασαν τη ζωή τους 70 νέοι.
Ο ΟΗΕ μάς καλεί αυτή τη μέρα να ενώσουμε τις φωνές μας για τα θύματα του ρατσισμού, των φυλετικών διακρίσεων, της ξενοφοβίας και της μισαλλοδοξίας."

από εκδόσεις Μεταίχμιο